Główne przyczyny zakażeń Clostridium difficile

Do głównych przyczyn zakażeń Clostridium difficile należy stosowanie antybiotyków, szczególnie tych o szerokim spektrum działania:

  1. cefalosporyn II i III generacji
  2. klindamycyny
  3. fluorochinolonów
  4. penicylin o szerokim spektrum działania z inhibitorami (poza tykarcyliną z klawulanianem oraz piperacyliny z tazobaktamem)

Do antybiotyków, których stosowanie przekłada się na niskie ryzyko wystąpienia choroby związanej z C. difficile należą natomiast:

  1. cefalosporyny I generacji
  2. nitrofurantoina
  3. aminoglikozydy
  4. rifampicyna
  5. metronidazol
  6. wankomycyna
  7. tetracyklina
  8. penicylina
  9. kloksacylina
  1. Wykazano również, że stosowanie inhibitorów pompy protonowej przekładać się może na zwiększone ryzyko wystąpienia infekcji wywołanej przez C.difficile
  2. Hospitalizacja w znaczący sposób zwiększa ryzyko kolonizacji szczepami C.difficile (20-30% pacjentów hospitalizowanych a 3% populacji ogólnej). Powodem jest wysoki stopień kontaminacji tym patogenem toalet szpitalnych oraz rąk personelu medycznego, wysoka zdolność przetrwalników C.difficile do przeżywania i rozprzestrzeniania się w środowisku szpitalnym, nieskuteczność wielu rodzajów środków dezynfekcyjnych wobec przetrwalników bakterii.

Niskie dofinansowanie szpitali przekłada się często na niemożność wprowadzenia względem pacjentów zakażonych bakterią C.difficile odpowiedniego reżimu sanitarnego, który prowadziłby do zahamowania rozprzestrzeniania się drobnoustroju w środowisku szpitalnym.