Clostridium difficile w aktach prawnych

W Polsce Clostridium difficile został wpisany do nieaktualnej już Ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U nr 126, poz. 1384) z dnia 6 września 2001, do wykazu biologicznych czynników chorobotwórczych (załącznik 2, poz. 6), podlegających zgłoszeniu w ciągu 24 godzin przez lekarza do Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Niestety w wykazie zakażeń i chorób zakaźnych Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 [12], Clostridium difficile nie został zapisane. To oczywiste przeoczenie zostało skorygowane w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2011 roku w sprawie listy czynników alarmowych, rejestrów zakażeń szpitalnych i czynników alarmowych oraz raportów o bieżącej sytuacji epidemiologicznej szpitala [74]. Wymaga to od pielęgniarki epidemiologicznej prowadzenia rejestru czynników alarmowych w postaci indywidualnych kart rejestracji. Z rejestru tego łatwiej będzie można obliczyć zapadalność na CD oraz znaczenie roli antybiotykoterapii w rozwoju tej choroby infekcyjnej, a także racjonalność podjętych działań przeciwepidemicznych, w tym działań podjętych w ognisku epidemicznym [75].

Pielęgniarka epidemiologiczna prowadzi rejestr czynników alarmowych w postaci indywidualnych kart rejestracji. Każda karta jest oznaczona kolejnym numerem i dotyczy wystąpienia pojedynczego przypadku zakażenia szpitalnego. W kartach tych dodatkowo pielęgniarki epidemiologiczne będą wpisywały antybiotyki, ich dawki oraz czas podawania leków w chwili rozpoznania biegunki poantybiotykowej oraz ewentualny zgon. Następnie w okresach rocznych przygotują analizę epidemiologiczną, omawiającą sytuację epidemiologiczną placówki ochrony zdrowia w zakresie CD, ze szczególnym uwzględnieniem zapadalności na CD oraz znaczenia antybiotykoterapii w rozwoju tej choroby infekcyjnej, a także podjętych działań przeciwepidemicznych, w tym działań podjętych w ognisku epidemicznym. *

Przypadki biegunek jako zdarzenie niepożądane o etiologii CD należy rejestrować jako zakażenia szpitalne jeżeli wystąpiły po 72 godzinach od przyjęcia pacjenta do szpitala i/lub po 28 dniach od wypisania pacjenta ze szpitala. Rejestr zakażeń prowadzi pielęgniarka epidemiologiczna. Rejestracji będzie podlegał jeden pacjent i jeden wynik badania testu enzymatycznego wykrywającego dehydrogenazę glutaminianową oraz toksynę A/B bez względu na liczbę wykonanych badań mikrobiologicznych w okresie 4 tygodni. W przypadku przeniesienia pacjenta na inny oddział pacjent powinien zostać również zarejestrowany jako przypadek zakażenia na nowym oddziale. Więcej niż jeden przypadek zakażenia CD u tego samego pacjenta można zarejestrować, o ile pomiędzy kolejnymi zakażeniami minęło 28 dni i w tym okresie pacjent nie miał biegunek.

Przypisy

*Dane dotyczą doświadczenia, zaleceń i wskazówek do stosowania systemu kontrolowanej zbiórki stolca Flexi-Seal ® FMS

Tekst z XI Zeszytu PSPE -Infekcje Clostridium difficile, niedoceniane zakażenia w aspekcie klinicznym i epidemiologicznym, Katowice 2012